''Ben horlamam'' diyen insan ne kadar horlarsa, ''Ben küfür etmem'' diyen insan da o kadar küfür eder. Küfür, edilesi bir şeydir. Uygun dozda edildiği zaman insana ferahlık verir, mutlu eder. Aklı, fikri, duygusu olan bir insan saraylı da olsa hayatında en az bir kere küfür etmiştir. Belki içinden etmiştir, belki tuvaletteyken etmiştir (Evet saraylılar da klozete oturuyor), belki de dudaklarını fazla oynatmadan, mırıldanarak etmiştir, ama neticede muhakkak etmiştir. Küfür güzel bir şeydir. Hem o anki duyguyu ifade eder hem de sinirinin fiziksel şiddete dönüşmesini önler. Mesela adamın ebesini küfürle hallettikten sonra aynı aktiviteyi fiziksel olarak uygulamaya gerek kalmaz. Böylece daha büyük bir facianın önüne geçilir. Küfür komik bir şeydir; ani ve aşırı sinirliliğin vermiş olduğu yaratıcılıkla ''senin göbek deliğine biriken kirlerin içindeki mikropları s....'' gibi akıl sınırlarını zorlayan ama aynı zamanda düşününce komik olan bir cümle yaratılır. Küfür dargınları barıştıran bir olgudur; arası limoni olan iki arkadaştan biri diğerine barışma amacıyla şakayla karışık laf atar, diğeri de ''yaa has....r ordan'' diyerek gülümser ve sarılırlar. Küfürün etkisi değişkendir; yarım yamalak konuşan 2 yaşındaki çocuğa zorla küfür içeren bir cümle söylettirilir. Aynı çocuk 12 yaşına gelip küfür ettiğinde ''çok ayıp!'' diye azarlanır. Küfür çifte standartlıdır; din, dil, ırk, cinsiyet ayrımı gözetmeksizin herkes küfür edebilir. Gel gör ki kadın küfür edince çirkef, erkek küfür edince delikanlı olur. Küfürde niyet önemlidir; küfür ettiğin kişinin anasını bacısını işin içine karıştırmak tehlikelidir. Bunun yanı sıra trafikte edilen küfürün (eğer haklıysan) günahı olmaz. Neticede ara ara, kimseye zarar vermeden, kendi halinde küfür etmenin sakıncası yoktur. Ne demiş Küfüroklus? ''Bir küfüre bakarım küfür mü diye, bir de edene bakarım insan mı diye''
24.11.2013 00:50
Yorumlar
Yorum Gönder