10 yaşımdan beri bizimkilerden yana yakıla evcil hayvan -yani aslında köpek- istememe rağmen, evin içinde en fazla kuş ve balık besleyerek bu isteğimi tatmin etmeye çalıştım. Bizimkilere ve onların bir üst modellerine (anneanneler babaanneler) göre evin içinde köpek olmazmış, koku yaparmış, tüy dökermiş, o tüy benim ciğerime kaçarmış, topak olurmuş ben de ölürmüşüm. 20 sene boyunca evinde köpekleri olup hala ölmeyen bir sürü tanıdığımı şahit olarak göstersem de işe yaramadı. Evde köpek bakma isteğim devam etse de hevesim kursağımda kaldı. Derken 4 ay önce dünyaüzerinde Guinea Pig adı verilen, son derece sempatik, adeta insanın içine sokası gelecek derecede sevimli bir hayvan olduğunu öğrendim. Bizimkilere çıtlattım (!) ve 2 tane bol tüylü minik yavruları getirttim eve. Erkeğin adını Zarif, kızın adını (dişi demekten haz etmiyorum) Zarife koydum. Önce birbirimizi yadırgadık tabii. Ne yerler? Ne içerler? Nelerden hoşlanırlar? Neye sinirlenirler? İnternetten araştırdım ama yaşayarak öğrenmenin daha mantıklı olduğuna karar verdim. İlk öğrendiğim şey bu minik serserilerle aynı odada yatılmaması gerektiği oldu. Zira geceleri kendi aralarında coşup, çılgın partiler yapıyorlar ve eğer birazcık şımartılmışlarsa kızsanız bile yüzünüze pişkin pişkin bakıp ''bi durum mu var bilader?'' der gibi bakıyorlar. 5. gece odaları ayırdıktan sonra birbirimizi özler olduk. Sabah yanlarına gittiğimde beni tanıdıklarını, bana alıştıklarını ve bana muhtaç olduklarını anladım. Yavaş yavaş kendimi, aklını yeni doğmuş bebeğiyle bozan anneler gibi hissetmeye başladım. Yeteri kadar yeşil biber yiyip C vitamini almışlar mıdır? Zarif neden hapşırdı? Zarife neden burnunu kaşıdı? Karanlık olunca korkarlar mı? vs. sorularla zaten her daim endişeli olan ruh halimi iyice bozdum. Bugün Zarif kucağımdayken göbeğinde siyah bir şey olduğunu fark ettim. Eyvah çocuğumun nesi var doktor?! diyerek yana yakıla internette hastalıklara baktım ama bir şey göremedim. Ama bir yanım hala endişeli. Zarif ve Zarife'nin tüyleri ciğerime kaçıp beni öldürür mü bilemem ama bu endişeli ruh hali beni çok yaşatmaz ona emin oldum ve biraz ''salmaya'' karar verdim, en azından deneyeceğim...
Yorumlar
Yorum Gönder